Een goede bas blijft langer helder klinken dan een slechte bas, naarmate je meer bas in je versterker draait. Maar toch: als je je geluid heel laag afstelt, wordt het moeilijker om zuiver te blijven spelen als je instrument geen fretjes heeft. Wij contrabassisten spelen al gauw vals als we te veel lage tonen in de versterker draaien.
Bovendien gaat een te laag afgestelde contrabas op enige afstand van het podium klinken als een ongedefinieerde brei - terwijl de meeste mensen toch al wat moeite hebben om goed te horen wat we spelen, omdat ze gewoon niet gewend zijn aan luisteren naar lage tonen.
Ik heb het net afgestruind om goede informatie te vinden over snaren voor de contrabas. Dat is niet gelukt. Als je informatie wilt over snaren, loop je tegen een muur. Terwijl ze ongelooflijk belangrijk zijn voor de sound en het speelgemak. Ik heb daarom besloten om een serie over dit onderwerp te beginnen; het wordt hoog tijd dat er informatie over dit onderwerp beschikbaar komt. Ik ga veel mensen interviewen over dit onderwerp (en ben daar overigens al mee begonnen). Maar alle input is welkom; als je iets over contrabassnaren wilt vertellen, mail me dan alsjeblieft, dan neem ik je bijdrage mee in deze column. Je collega bassisten zullen je daar dankbaar voor zijn!

Snaren 1
Soms kost het heel veel geld om wijzer te worden. Voordat je ontdekt hebt welke contrabassnaren je het best bevallen, ben je al weer vele honderden Euro’s verder. Kort geleden dacht ik dat ik (eindelijk) de goede snaren gevonden had. Een helder, strak en vol geluid en bovendien: ze leken langer mee te kunnen dan andere snaren, wat ook heel prettig is als je zoveel moet investeren. Een nadeel van de snaren die ik had, is echter dat ze zo strak gespannen staan als kabeltouwen. Het kost enorm veel kracht om ze naar beneden te krijgen, echt enorm veel, en ik ben geen Schwartzenegger. Ik begon een chronisch lijkende blessure te ontwikkelen aan mijn linker duim, een protesterende pees of spier of zoiets. Al mijn spieren protesteerden overigens: als ik een optreden had gehad, kon ik aan het eind van het optreden mijn arm nauwelijks meer omhoog tillen en de volgende dag voelde hij nog lam.
Ik begon steeds meer te denken dat mijn lichaam bij nader inzien niet geschikt was voor het bespelen van de contrabas, toen ik een contrabas in handen kreeg geduwd van de Tobias Nijboer, zoon van medemuzikant Henk Nijboer. Die contrabas speelt echt zo licht als een veertje, ik wist niet dat een contrabas zo licht kon spelen! Oké, de snaren stonden laag, maar daarnaast bleken die snaren twee keer zo licht te spelen, terwijl ze toch helder waren! Ze heetten Pirastro Obligato.

Ik heb ze meteen gekocht en inderdaad, ook mijn bas speelde veel lichter. Ik stond in een klap twee keer zo virtuoos en ontspannen te spelen. Helaas, vooral na een paar maanden vond ik ze flink achteruit gegaan in klank. Nog even verder experimenteren dus. Omdat contrabas snaren zo duur zijn, kent elke contrabassist maar een beperkt aantal snaren. Als een setje wel redelijk bevalt, is hij meteen uitgezocht. Het kost gewoon veel te veel geld om verder te experimenteren.
Ik hou van een heldere klank, ik ga eigenlijk altijd voor een helder geluid. In het verleden heeft me dat wel eens parten gespeeld; dan koos ik zo nadrukkelijk voor een helder geluid dat ik niet laag genoeg klonk. Een bas moet de muziek van de band wel dragen natuurlijk, en daarvoor moet je geluid nu eenmaal flink laag zijn. Als je op het podium een mooi, helder (maar niet zo laag) geluid hebt, kan het heel goed zijn dat je 5 meter van het podium verwijderd een akelig, flinterdun basgeluidje overhoudt. Je zou zeggen dat het dus het ei van Columbus dus is om je bas heel laag af te stellen, maar hoe lager je je bas afstelt, hoe onduidelijker je geluid wordt, wat trouwens vooral geldt voor bassen van inferieure kwaliteit.